door Alfredo Jalife-Rahme
China mengt zich in het conflict in de Perzische Golf op een moment dat de regering-Trump verdeeld is tussen voorstanders van een atoombombardement op Iran en degenen die de onderhandelingen willen hervatten. China is echter al duizenden jaren een partner van Perzië en zal niet toestaan dat het ergste gebeurt.

De Chinese diplomatie neemt een prominente rol in in de Golfregio in de Perzische Golf, 14 dagen voor de baanbrekende driepartijentop tussen Xi, Poetin en Trump in Shenzhen.
Aan de vooravond van de cruciale tussentijdse verkiezingen in de Verenigde Staten meldt Al-Mayadeen, dat nauwe banden heeft met de Libanese sjiitische guerrillagroepering Hezbollah en met Iran, in een kop dat "China zich aansluit bij het initiatief van Oman om de onderhandelingen tussen Iran en de Verenigde Staten met garanties weer op gang te brengen", met als ondertitel: "Een Iraanse delegatie heeft in Peking deelgenomen aan besprekingen over de door Oman voorgestelde bemiddeling tussen de Verenigde Staten en Iran, ondersteund door Chinese garanties [1]".
Het artikel zegt verder dat "Oman een communicatiekanaal tussen de VS en Iran heropent met Chinese garanties", terwijl "Iran de ministers van Buitenlandse Zaken van China en Oman ontmoet voor besprekingen achter gesloten deuren".
Al-Mayadeen benadrukt dat "Xi waarschuwt dat het Perzische schiereiland niet mag veranderen in een schaakbord van supermachten", zoals sommigen meldden, "toen sultan Haitham ben Tariq al-Said op 1 november in Peking aankwam voor een tweedaags bezoek, het eerste bezoek van een Omaanse staatshoofd sinds de totstandkoming van diplomatieke betrekkingen tussen beide landen in 1978".
De kwestie van de Iraanse soevereiniteit over de Straat van Hormuz is een vast onderdeel geworden van de Perzische diplomatie in de besprekingen met China en Rusland.
In dezelfde geest benadrukt Al-Mayadeen dat "Iran in de onderhandelingen met China elke vorm van afstand doen van soevereiniteit ten gunste van de Verenigde Staten uitsluit [2]".
De Qatarese krant Al-Jazeera kopt op haar beurt dat "China zijn diplomatie in het Midden-Oosten opvoert met bijeenkomsten in Iran en Oman" en voegt daaraan toe dat "Peking een dialoog aanmoedigt in verband met de mogelijkheid van een nieuwe oorlog tussen de Verenigde Staten en Iran en een diplomaat naar de Golf stuurt [3]".
Iran en Oman zijn een creatieve dialoog aangegaan over hun "gedeelde soevereiniteit" over de Straat van Hormuz - in lijn met clausule vijf van het eerder genoemde Memorandum van Overeenstemming van Islamabad - met betrekking tot de heen- en terugvaart naar het noorden en het zuiden.
Volgens de Global Times, de officieuze spreekbuis van de Chinese Communistische Partij, heeft Wang Yi, de belangrijkste Chinese diplomaat, op 2 november in Peking een ontmoeting gehad met Ali Bagheri Kani, ondersecretaris van de Iraanse Hoge Raad voor Nationale Veiligheid (SNSC), om de regionale vrede te herstellen [4].
Op opvallende wijze kondigde Mao Ning, woordvoerder van het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken, op 2 november aan dat er "speciale diplomaten" naar landen in het Midden-Oosten zouden worden gestuurd, met name naar de Perzische Golf, de Rode Zee en de Hoorn van Afrika [5], waaronder Zhai Jun, die "Iran, Oman en Saoedi-Arabië zal bezoeken"; met andere woorden, enkele dagen voor de top in Shenzhen, waar de leiders van de drie supermachten Xi, Poetin en Trump hoogstwaarschijnlijk elkaar zullen ontmoeten in de marge van de APEC, een nogal bleek evenement.
Een andere "speciale diplomaat", Liu Xianfa, "zal in dezelfde periode Ethiopië, Djibouti en Egypte bezoeken", en nog een andere, Hu Changchun, zal Eritrea bezoeken. Drie "speciale diplomaten" van de Chinese regering voor de drie brandhaarden - die onderling nauw verbonden zijn - van de Perzische Golf, de Rode Zee en de Hoorn van Afrika!
De krant Dawn News uit Pakistan, waarvan de regering uitstekende betrekkingen onderhoudt met zowel China als president Trump, en die onlangs een opmerkelijke toenadering tot Rusland heeft gerealiseerd, meldde dat "China maandag (2 november) zijn diplomatieke inspanningen heeft opgevoerd om de crisis in het Midden-Oosten op te lossen, en tijdens opeenvolgende bijeenkomsten met Iraanse, Omaanse en Saoedische functionarissen in Peking heeft opgeroepen tot een terugkeer naar de onderhandelingstafel [6]".
De Chinese aanpak van de ernstige crisis in het Midden-Oosten, via wat een vruchtbare samenwerking tussen Oman, Iran en Saoedi-Arabië zou kunnen zijn, is opvallend, terwijl de Verenigde Staten hebben gekozen voor de eveneens opmerkelijke bemiddeling van Qatar; beide benaderingen staan niet noodzakelijkerwijs haaks op elkaar, maar hebben een parallelle dynamiek in gang gezet.
In de Israëlisch-Amerikaanse oorlog tegen Iran is China degene die er het meest op vooruitgaat. Het land heeft de regionale en mondiale energieverbindingen door de Straat van Hormuz en de Straat van Bab el-Mandeb goed begrepen, en beschikt in Djibouti over een goed zichtbare militaire basis aan de ingang van de Rode Zee.
Vertaling
openbaararchief.nl
Bron
La Jornada (Mexico)
Le plus important quotidien en langue espagnole au monde.
[1] " China joins Oman push to revive Iran-US talks with guarantees: Source", Al-Mayadeen, November 2, 2026.
[2] " In talks with China, Iran rules out any sovereignty concessions to US", Al-Mayadeen, November 2, 2026.
[3] " China steps up Middle East diplomacy with Iran and Oman meetings", Al-Jazeera, November 2, 2026.
[4] " China's top diplomat meets deputy secretary of Iran SNSC", Xinhua, Global Times, November 2, 2026.
[5] " Chinese special envoys, reps to make simultaneous shuttle visits to Gulf, Red Sea, Horn of Africa countries this month: FM", Global Times, November 2, 2026.
[6] " China calls for Middle East dialogue in talks with Iran, Saudi Arabia, Oman", Dawn News, November 2, 2026.